Kıssadan Hisse: Hayatımızı Hangi Meslek Mutlu Eder?

Geçenlerde sahilde yürüyüş yaparken ilginç bir konuşmaya kulak misafiri oldum. Biraz ileride, sandalyesini açmış, karşısındaki manzaranın tadını çıkarırken telefonla konuşan 60'lı yaşlarında bir adam vardı. Konuşmasının bir yerinde öyle bir cümle kurdu ki ister istemez dikkatimi çekti.

“Ben doktor olmasaydım, sinema oyuncusu ya da tır şoförü olmak isterdim. Bu işleri yapmak bana mutluluk verirdi. Düşünsenize, şoförler ne güzel dünyayı geziyor, sürekli yeni yerler görüyor.”

Bir an durup düşündüm. Bir insan, toplumda saygınlığı ve önemi tartışılmaz bir mesleği yapıyor ama hayalinde bambaşka işler var. Üstelik bu hayallerin merkezinde para, makam ya da prestij değil, mutluluk bulunuyor.

Aslında hayat dediğimiz şey biraz da seçimlerimizden ibaret. Çoğu zaman ne olmak istediğimize, hangi mesleği yapacağımıza karar verirken toplumun beklentilerini, ailemizin isteklerini, kazancı ve statüyü ön planda tutuyoruz. Peki, bütün bunların arasında kendimize şu soruyu ne kadar soruyoruz: Ben hangi işi yaparken gerçekten mutlu olacağım?

Doktorluk, öğretmenlik, mühendislik ya da başka bir meslek… Her birinin kendine göre bir değeri, sorumluluğu ve zorluğu var. Ancak bazen dışarıdan bakıldığında çok cazip görünen mesleklerin perde arkasında ne kadar büyük emek, yorgunluk ve fedakârlık olduğunu unutabiliyoruz. Uzaklardan bakınca hayatı gezmek, yeni şehirler görmek ne kadar güzel görünse de uzun yolların, uykusuz gecelerin ve ağır sorumlulukların da olduğunu biliyoruz.

Elbette hiçbir meslek yalnızca hayal ettiğimiz güzel taraflarından ibaret değil. Her işin zorlukları, avantajları ve dezavantajları var. Önemli olan, bütün bunlara rağmen hangi işi yaparken kendimizi iyi hissettiğimiz, sabah uyandığımızda güne başlamak için içimizde bir istek bulabildiğimiz.

Bir mesleğin bize kazandırdığı para, unvan veya toplumdaki yeri elbette önemli. Ancak insanın hayatından çaldığı mutluluğu hiçbir kazanç telafi edebilir mi?

Belki de asıl mesele, başkalarının gözünde başarılı görünmek değil, kendi hayatımızda mutlu olabilmek.

Hani güzel bir söz vardır: “Sevdiğin işi yaparsan hayatın boyunca çalışmış olmazsın.”

Belki bu söz hayatın bütün gerçeklerini anlatmıyor ama bize önemli bir şeyi hatırlatıyor: Hayat, yalnızca geçimimizi sağlamak için harcadığımız yıllardan ibaret olmamalı.

Sahildeki o adamın konuşması bana bir kez daha gösterdi ki insan, yıllarını verdiği mesleğin yanında başka hayaller de taşıyabilir. Belki de hayatın en güzel tarafı budur; hiçbir zaman hayal kurmaktan vazgeçmemek.

Öyleyse gelin, meslek seçerken yalnızca ne kadar kazanacağımızı, hangi unvana sahip olacağımızı değil, nasıl bir hayat yaşayacağımızı da düşünelim.

Çünkü günün sonunda önemli olan yalnızca ne iş yaptığımız değil, o hayatın içinde ne kadar mutlu olduğumuzdur.