Köyceğiz’de Turuncu Alarm Motoru ve Kamyonet Senfonisi
Eğer Köyceğiz’de yaşıyorsanız ve sabahın köründe evinizin önünden sanki bir tank taburu geçiyormuş gibi bir sesle uyanıyorsanız, korkmayın; ne işgal altındayız ne de deprem oluyor. Sadece bizim mahallenin emektar kamyoneti, kasasında on beş kişi ve üç yüz boş kasayla "Ya Bismillah" diyerek narenciye seferine çıkmıştır.
"Kamyonet mi, Uzay Gemisi mi?"
Bu kamyonetlerin mühendislik harikası olduğunu kabul etmemiz lazım. Fabrika çıkışında taşıma kapasitesi 1 ton yazan o araçlara; 2 ton portakal, 5 tane merdiven, 10 tane işçi ve bir de bagajda öğle yemeği için koca bir tencere nohut sığdırmak ancak bizim buraların dehasıyla açıklanabilir. Kamyonetin ön camında yazan o devasa "YA BİSMİLLAH" yazısı sadece bir niyet değil, aynı zamanda fizik kurallarına karşı bir meydan okumadır. "Ben bu yükle nasıl gidiyorum, Allah biliyor" demenin yazıya dökülmüş halidir.
Bahçe Savaşları ve Merdiven Diplomasisi
Narenciye toplama zamanı geldiğinde kasabada gizli bir rekabet başlar. Kimin kamyoneti daha çok bağırıyor? Kimin işçisi makası daha hızlı sallıyor? Ve en önemlisi: Kimin bahçesindeki C vitaminleri daha yakışıklı?
Bahçeye girildiğinde o sessiz Köyceğiz sakin gider, yerine profesyonel bir "dal komandosu" gelir. Ağacın en tepesindeki o son portakalı almak için yapılan akrobatik hareketleri görseniz, sanırsınız ki Cirque du Soleil buraya şube açmış. "Aman evladım düşeceksin" diyen teyze ile "Teyze merak etme, biz ağaçla akrabayız" diyen genç arasındaki o diyalog, dünya edebiyatına girecek cinstendir.
Portakal Kokulu Trafik
Köyceğiz yollarında arkasına takıldığınız o narenciye yüklü kamyonet, aslında dünyanın en doğal oda parfümüdür. Camı açın, derin bir nefes alın; bedava C vitamini takviyesi! Tabii kamyonetten yola düşen o tek tük portakallara dikkat edin, onlar "yol hakkı" olarak kabul edilir.
Hasat bittiğinde, kamyonet kasası ağzına kadar dolmuş, herkesin üstü başı yaprak ve toz içinde eve dönülürken o yorgun ama muzip gülümseme her şeye değer. Çünkü bizde narenciye sadece meyve değil; akşam sobanın üzerinde pişirilecek çayın yanındaki en güzel katık, komşuya uzatılan bir file dolusu samimiyettir.
